3m2

Więzień funkcjonuje w świecie zawężonym do monotonnego, niezmiennego otoczenia zarówno ludzi, jak i przedmiotów.
Wg prawa polskiego osadzony ma zagwarantowane 3m kwadratowe osobistej przestrzeni.
Tu jednak obowiązują inne systemy podziału. Rozmiar celi liczy się w krokach – od okna do drzwi 8 kroków, 16 półkroków, czasami znacznie mniej .
Tą przestrzeń zapełnia czas, który wygubia się bardzo powoli. Mierzony jest od apelu do śniadania, do spaceru, do kolacji, do telefonu, do wizyty bliskiej osoby, do zgaśnięcia światła.
W czasie moich wizyt z aparatem w celach więziennych zaczęłam zwracać uwagę jak osadzeni przenoszą rzeczywistość, którą znają z zewnątrz do warunków więziennych i jak ta rzeczywistość funkcjonuje wg zupełnie innego porządku.
Przebywając w zamknięciu z minimalną ilością bodźców więźniowie zaznaczają swoje terytorium i obłaskawiają przestrzeń korzystając z dostępnych źródeł.
Przedmioty wyjęte z właściwego kontekstu zmieniają przypisane im pierwotnie znaczenie. Łagodzą rzeczywistość więzienną a kiedy jedyną szansą na zmianę otoczenia jest szpitalne łózko, mogą posłużyć do samookaleczeń.